Listy z podróży do Ameryki

Henryk Sienkiewicz
Format: MP3

Czyta: Wojciech Stolorz
Czas trwania: 15:40:00 godz.
ISBN: 978-83-66561-64-9

U nas Ty wybierasz, ile zapłacisz!

0

Produkcja

Koszt produkcji audiobooka
0

Darowizna

Dzięki Twojej darowiźnie powstają nowe audiobooki
Suma: 0

Słuchaj audiobooków w aplikacji Wolne Dźwięki

Opis

 

W 1876 roku Henryk Sienkiewicz wraz z kilkorgiem przyjaciół wyjechał do Ameryki. Myśleli, że w kraju wielkich możliwości założą z sukcesem farmę i znajdą nowe miejsce do życia.  Dzięki „Listom” pisanym do Gazety Polskiej, stajemy się świadkami podróży i poznawania nowego świata, inteligenckiej fascynacji uprawą ziemi, która ustąpić musiała przed nieprzystosowaniem do ciężkiej pracy fizycznej. Powrócili więc do prac wynikających z ich talentów i doświadczeń: Helena Modrzejewska zdobyła uznanie jako aktorka, Sienkiewicz popularność jako człowiek słowa.

Niepodważalna umiejętność Sienkiewicza do kreowania poczytnych tekstów powoduje, że korespondencja ta nie może być traktowana jako dosłowna relacja z podróży. W formie „listów z podróży” prezentuje się raczej cykl felietonów. Autor wplata między anegdoty podróżnicze liczne uwagi o społeczeństwie, kulturze kraju. W latach ’70 XIX wieku w Ameryce można było zaobserwować wiele zjawisk „starych” i „nowych”. Starych, jak traperska ekspansja na terenach dziewiczych, wyniszczanie plemion miejscowych. Nowych: wykształcający się i kipiący drapieżny kapitalizm, przebudowa struktur społecznych, zanik klasowości europejskiej wśród imigrantów. Procesy te Sienkiewicz opisuje i ocenia, swoim zwyczajem odnosząc się często do sytuacji na ziemiach polskich.

 

Henryk Sienkiewicz

(1846-1916) polski nowelista, pisarz, dziennikarz. Rozczarowany stanem ziem polskich wyjechał do Stanów Zjednoczonych (1876-1878), potem przez rok przebywał w Paryżu. Korespondencje z podróży publikowane w Gazecie Polskiej przyniosły mu popularność. W następnych latach publikował poczytne powieści w odcinkach na łamach "Słowa" i "Czasu". Działał na rzecz nauczania polskiej młodzieży, propagował patriotyzm, w miłości Ojczyzny upatrując jednego ze źródeł dobrostanu ludzi ("przez Ojczyznę do ludzkości"). "Za wybitne osiągnięcia w dziedzinie epiki i rzadko spotykany geniusz, który wcielił w siebie ducha narodu" otrzymał w 1905 roku literacką nagrodę Nobla.